ay

yeni ay

karanlıktır gece. yeryüzü, ancak doğayla bir olan insanlara bahşedilen hislerle duyumsanabilir-eski zaman ülkelerinde-. kaçaklara dost olan, yabancıların yenildiği ormanlara yakışır yeni ay. ıssızlığa yalnızlığı ekleyen, karanlığı sonsuz kılan... adı bilinmez yeni dünyada, karanlıktır yalnız, aysız gecedir.

ilk dördün.

karanlığın orta yerinde bir delik açılır. dünya ergen kızlar gibi ruh halini değiştiriverir. güzelleşir, çirkinleşir... üzerindeki insanlar değişime ortak olur. kimi farkına varır sebebinin, kimi yalnızca değişir...

dolunay.

geceye günün yansıması düşer. avcılar av peşine düşer, av olanlar saklanır en kuytu köşelere... yarı aydınlık geceyi bir camın ardından izlerken, ay ile oynaşan kara bulutları görünce mutlu olurum ben. hayatımdaki değişiklikleri ay'a yormam; ama onu farkedebildiğim için şükrederim.

son dördün.

gelen karanlığın mı işaretçisidir, yoksa başlayacak yeni bir dönemin mi? her 29.5 günde bir kendini yenileyen ay yeryüzüne ve gökyüzüne veda eder gibi terkeder ışığını. bir dahaki dolunayda bulutlarla oynaşmak, bir dahaki yeniayda yine kaçakları gizlemek için...